مطالعه و خودآزمونِ مباحث‹مبحث ۱۱ — طرح و اجرای صنعتی ساختمان‌ها‹ساختمان‌های بتن‌آرمه درجای یکپارچه‹درسنامه
مبحث ۱۱ — طرح و اجرای صنعتی ساختمان‌ها
درسنامه — ساختمان‌های بتن‌آرمه درجای یکپارچه
خلاصه‌یِ بندهایِ ۸-۶-۱۱، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
کلیات (۱-۸-۶-۱۱)
•استفاده از این روشِ بتن‌ریزیِ درجا، فقط در انبوه‌سازی‌ها توجیهِ اقتصادی دارد. در این شیوه، امکانِ اجرایِ سازه‌یِ پی به‌صورتِ نواری یا گسترده وجود دارد؛ اما معمولاً به‌دلایلِ سهولتِ اجرا، افزایشِ سرعت، کاهشِ هزینه و بهبودِ کیفیت، از نوعِ گسترده استفاده می‌شود.
•سیستمِ سازه‌ایِ این روش، متشکل از دیوارهایِ باربرِ بتنِ مسلح در ترکیب با دالِ بتنیِ درجا است که همراه با سازه‌یِ پیِ آن، ساختاری یکپارچه و کاملاً مستحکم را در برابرِ نیروهایِ جانبی و قائم پدید می‌آورد؛ تجربه‌یِ زلزله‌هایِ گذشته، عموماً رفتارِ مناسبِ سیستمِ سازه‌ای را نشان داده است.
•مزیتِ این شیوه، سرعتِ بالایِ آن به‌سببِ اجرایِ هم‌زمانِ کلِ دیوارهایِ یک طبقه است؛ اجرایِ دیوارهایِ بتنی به‌صورتِ نمایان نیز، نیاز به نازک‌کاری بر رویِ سطوحِ آن‌ها را برطرف می‌کند.
نکته‌یِ مقایسه‌ای: آزادیِ عملِ طراحیِ معماری در این روش، به‌سببِ امکانِ توزیعِ دیوارهایِ باربر در هر دو امتدادِ اصلیِ متعامد در کلِ پلان و نیز امکانِ حرکتِ طولی/عرضی/ارتفاعیِ تاسیسات در تقاطعِ دیوارها و سقف، بیشتر از روشِ قالب‌هایِ تونلی (فصلِ ۱۵) است که محدودیتِ معماریِ بیشتری دارد.
الزاماتِ طراحی و اجرا (۲-۸-۶-۱۱)
•مبانیِ کلیِ طراحیِ این سیستم، مطابق با ساختمان‌هایِ بتنِ مسلح از نوعِ دیوارِ باربر است؛ بارگذاری و طرحِ سازه‌ای باید به‌ترتیب، بر اساسِ مباحثِ ششم و نهم انجام گیرد؛ رعایتِ ضوابطِ شکل‌پذیریِ زیاد، متناسب با لرزه‌خیزیِ مناطقِ مختلفِ ایران، الزامی است.
•حداقلِ ضخامتِ دیوارها باید طبقِ ضوابطِ مبحثِ نهم باشد؛ سطحِ مقطعِ اسمیِ دیوارهایِ سازه‌ای در هر جهت باید حداقل ۳ درصدِ سطحِ زیربنایِ طبقه باشد و در یک جهت باید حداقل ۸۰ درصدِ جهتِ دیگر باشد — دقیقاً مشابهِ ضوابطِ روشِ قالبِ تونلی (فصلِ ۱۵).
•رعایتِ حداقل مقاومتِ فشاریِ نمونه‌یِ استوانه‌ای ۲۵ مگاپاسکال برایِ بتنِ سازه‌ای و حداقل تنشِ تسلیمِ ۴۰۰ مگاپاسکال برایِ فولاد، الزامی است.
•قطعاتِ قالب باید با توجه به پلانِ معماری و محدودیت‌هایِ نصب (نظیرِ ظرفیتِ جرثقیل‌ها و قلمروِ چرخشِ آن‌ها)، تا جایِ امکان عریض باشند و طراحیِ آن‌ها طبقِ نشریه‌یِ ACI 347 صورت پذیرد؛ قالب‌برداریِ سقف با تامینِ ضوابطِ پایه‌یِ موقت، باید طبقِ نشریه‌یِ ACI 347.2R انجام شود.
•یکپارچگیِ سقفِ هر طبقه با دیوارهایِ فوقانی و تحتانیِ آن باید تامین شود؛ درنظرگرفتنِ تمهیدات و تجهیزاتِ لازم برایِ اجرایِ یکپارچه‌یِ دیوارها در هر طبقه، الزامی است.
جدولِ مرورِ سریع
مختصِ کدام دسته‌یِ پروژهفقط انبوه‌سازی‌ها توجیهِ اقتصادی دارد
نوعِ سازه‌یِ پیِ رایجمعمولاً گسترده (نواری نیز از نظرِ فنی امکان‌پذیر است)
سیستمِ سازه‌ایِ اصلیدیوارِ باربرِ بتنِ مسلح در ترکیب با دالِ بتنیِ درجا، یکپارچه با سازه‌یِ پی
مزیتِ اصلی نسبت به روشِ تونلیآزادیِ عملِ بیشتر در طراحیِ معماری
حداقلِ سطحِ مقطعِ اسمیِ دیوار در هر جهت۳٪ سطحِ زیربنایِ طبقه (مشابهِ روشِ تونلی)
نسبتِ حداقلِ سطحِ مقطعِ دو جهتِ متعامدیک جهت حداقل ۸۰٪ جهتِ دیگر (مشابهِ روشِ تونلی)
حداقلِ مقاومتِ بتن / تنشِ تسلیمِ فولاد۲۵ مگاپاسکال / ۴۰۰ مگاپاسکال (مشابهِ روشِ تونلی)
مرجعِ طراحی/قالب‌برداریِ قطعاتِ قالبACI 347 (طراحی) و ACI 347.2R (قالب‌برداریِ سقف)
برو به آزمونِ همین فصل