•ساخت، برپایی و نصبِ سازهیِ فولادی باید طبقِ مبحثِ دهم (طرح و اجرایِ ساختمانهایِ فولادی) انجام شود؛ در برپاییِ صنعتی، مبحثِ یازدهم (طرح و اجرایِ صنعتیِ ساختمانها) نیز رعایت شود. پیش از جدا کردنِ نگهدارندهها، باید حداقلِ تعیینشده در نقشهها برایِ جوشکاری یا پیچومهره انجام شده باشد؛ عضوِ زیرینِ سازه باید صددرصد متصل شود پیش از نصبِ عضوِ رویین.
•ستونهایِ نصبشده باید با تیرهایِ واسط و عناصرِ مهارکنندهیِ جانبی مهار شوند؛ هیچ ستونی نباید پیش از ایجادِ اتصال با ستونهایِ مجاور و تأمینِ پایداری، رها شود. برایِ بالا بردنِ تیرآهن باید از کابلهایِ فولادی و طنابهایِ مخصوص استفاده شود؛ استفاده از زنجیر برایِ بستن و حملِ تیرآهن ممنوع است.
•در شرایطِ نامساعدِ جوی (باد، طوفان، بارندگی) یا روشناییِ ناکافی، باید از ادامهیِ کار بر رویِ اسکلتِ فولادی خودداری شود؛ قطعاتِ فولادی نباید هنگامِ نصب آغشته به برف/یخ/موادِ لغزنده باشند.
•کارگران در عملیاتِ برپاییِ فولادی باید طبقِ فصلِ ۱۲-۴ مجهز به کلاه/کفش/پیکربند/طناب مهار/عینک/دستکش باشند و هنگامِ کار در ارتفاع همواره دارایِ نقطهیِ اتصال باشند؛ کارگرانی که سطحِ قطعات را با موادِ شیمیایی یا ماسهپاشی تمیز میکنند، باید ماسکِ تنفسی داشته باشند. محوطهیِ زیر و اطرافِ کار باید محصور شود.
•قطعاتِ فولادیِ مرکبِ موردِنظر برایِ نصب در ارتفاعِ زیاد باید تا حدِ امکان رویِ زمین مونتاژ شود یا در کارخانه پیشنصب شود. تخلیهیِ آهنآلات از تریلر/کامیون باید با جرثقیل یا وسایلِ بالابر انجام شود؛ استفاده از آچارِ اف یا تکانِ کامیونت برایِ این منظور ممنوع است، و بالا کشیدنِ اجسامِ سنگین بهصورتِ دستی با طناب/کابل نیز ممنوع است.