•گودبرداری به هرگونه حفاری و خاکبرداری گفته میشود که پایینتر از سطحِ طبیعیِ زمین یا ترازِ زیرِ پیِ ساختمانِ مجاور اجرا شود. در صورتِ احتمالِ خطر برایِ پایداریِ دیوارههایِ گود یا ساختمانهایِ مجاور، باید قبل از گودبرداری ایمنی و پایداریِ آنها تأمین شود.
•دیوارههایِ محلِ گودبرداری باید توسطِ شخصِ دارایِ صلاحیت بازدید شود: قبل از پایدارسازیِ کامل بهصورتِ روزانه، و بعد از پایدارسازی حداقل هفتهای یک بار؛ همچنین بعد از بارندگی/طوفان/سیل/زلزله/یخبندان، بعد از عملیاتِ انفجاری، بعد از ریزشِ ناگهانی، و بعد از صدماتِ اساسی به مهارها.
•اطرافِ محلِ گودبرداری باید محصور و محافظت شود؛ اگر در مجاورتِ معابر باشد، حصار باید با فاصلهیِ حداقل ۱٫۵ متر از لبهیِ گود احداث شود. موادِ حاصل از گودبرداری نباید در فاصلهیِ کمتر از ۱٫۵ متر از لبهیِ گود ریخته یا انباشته شود؛ استقرارِ ماشینآلات نیز باید حداقل ۱٫۵ متر از لبهیِ گود فاصله داشته باشد.
•در گودی با عمقِ بیش از ۱ متر، حضورِ حداقل یک نفر مراقب در خارج از گود، با امکانِ اشراف بر کلیهیِ بخشهایِ گود و ارتباطِ مؤثر با افرادِ داخلِ گود، الزامی است.
•در گودبرداری، عرضِ معابر و راههایِ شیبدارِ (رمپِ) احداثی برایِ وسایلِ نقلیه نباید کمتر از ۴ متر و شیب نباید بیش از ۱۸٪ باشد. مجری موظف است در پایدارسازیِ دیوارههایِ گود، مفادِ مبحثِ هفتم (ژئوتکنیک و مهندسیِ پی) را رعایت کند.