مطالعه و خودآزمونِ مباحث‹مبحث ۱۳ — طرح و اجرایِ تأسیساتِ برقیِ ساختمان‌ها (سریِ دوم)‹تأسیسات جریان ضعیف‹درسنامه
مبحث ۱۳ — طرح و اجرایِ تأسیساتِ برقیِ ساختمان‌ها (سریِ دوم)
درسنامه — تأسیسات جریان ضعیف
خلاصه‌یِ بندهایِ ۱۳-۹، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
مبنایِ طراحی و ارتباطِ مرکز با ایستگاهِ آتش‌نشانی
•طبقِ پ ۴-۱-۱، طراحیِ سیستمِ اعلامِ حریق باید بر اساسِ کاربریِ ساختمان و فضاهایِ آن، اهدافِ ایمنی، درجه‌یِ اهمیت و حساسیتِ ساختمان و غیره انجام گیرد.
•طبقِ پ ۴-۱-۲، سیستمِ اعلامِ حریق به دو نوعِ متعارف و آدرس‌پذیر تقسیم می‌شود و بسته به نوعِ آن شاملِ اجزایی از قبیل انواعِ دتکتورها، شستی، آژیر یا زنگ، نشانگرِ نورانی، انواعِ اینترفیس‌ها، ایزولاتور، هشداردهنده‌یِ نوری، پانلِ تکرارکننده، پانلِ نمایشگرِ تصویریِ نشان‌دهنده‌یِ محلِ حریق، مدارهایِ ارتباطی و مرکزِ اعلامِ حریق است.
•طبقِ پ ۴-۱-۴-۱، مرکزِ اعلامِ حریق در ساختمان‌هایِ ویژه‌یِ حیاتی، بسیار زیاد حساس و زیاد مهم در اتاقِ کنترل و مدیریتِ ساختمان نصب می‌شود.
نکته‌یِ کلیدی: طبقِ پ ۴-۱-۵، کلیه‌یِ مدارهایِ سیستمِ اعلامِ حریق باید مستقل از سایرِ سیستم‌ها کشیده شوند و فقط در مواردی که بینِ مرکزِ اعلامِ حریق و ایستگاهِ آتش‌نشانی ارتباط وجود دارد، می‌توان از مدارهایِ ارتباطیِ مخابرات برایِ این منظور استفاده کرد؛ کلیه‌یِ مقرراتِ شرکتِ مخابرات در این مورد باید رعایت شود.
انواعِ دتکتور و قواعدِ پوششِ فضا
•طبقِ پ ۴-۱-۱۲، دتکتورهایِ سیستمِ اعلامِ حریق شاملِ انواعِ حرارتی، دودی، ترکیبی، گازی، خطی، کابلی، شعله‌ای، دتکتورِ با حساسیتِ بسیار بالا و غیره است که با توجه به نیاز و کاربریِ فضا و ریسکِ حریق انتخاب می‌گردد.
•طبقِ پ ۴-۱-۱۹، فضاهایی که توسطِ جداکننده (پارتیشن) یا قفسه‌بندی تقسیم شده باشند و ارتفاعِ بالایِ آن‌ها تا سقف کمتر از مقدارِ تعیین‌شده توسطِ استانداردهایِ معتبر باشد، هر قسمت باید به‌طورِ جداگانه با دتکتور پوشش داده شود.
•طبقِ پ ۴-۱-۲۰، اندازه‌یِ برآمدگیِ زیرِ سقف، با توجه به ارتفاعِ فضا، که در استانداردهایِ معتبر به‌عنوانِ مانع تعریف می‌شود، به‌عنوانِ یک دیوارِ جداکننده محسوب شده و فضاهایِ اطرافِ این برآمدگی باید به‌عنوانِ فضاهایِ مجزا به‌حساب آید.
•طبقِ پ ۴-۱-۲۲، در سقف‌هایِ شیب‌دارِ دوطرفه، علاوه بر سایرِ قسمت‌هایِ سقف، باید یک ردیف از دتکتورها در بالاترین نقطه‌یِ خطِ رأسِ سقف در نظر گرفته شود.
فاصله‌یِ دتکتور از آسانسور، و چراغِ نشانگر
نکته‌یِ کلیدی: طبقِ پ ۴-۱-۱۶، حداکثر فاصله‌یِ نصبِ دتکتور از بازشویِ در کابینِ آسانسورها (چاهِ آسانسور) و شفت‌هایِ عمودیِ دارایِ در یا قابلِ‌دسترس در طبقاتِ ساختمان، ۱٫۵ متر می‌باشد.
•طبقِ پ ۴-۱-۱۴، پیش‌بینیِ چراغِ نشانگر در سیستمِ اعلامِ حریقِ متعارف برایِ تشخیصِ فعال‌شدنِ دتکتورهایی که محلِ نصبشان در سقف/کفِ کاذب یا فضاهایِ دربسته/غیرِقابلِ‌رؤیت است، استفاده می‌شود؛ طبقِ تبصره‌یِ همین ردیف، در سیستمِ آدرس‌پذیر، چون محل و آدرسِ فعال‌شدنِ دتکتور در تابلویِ مرکزی مشخص می‌شود، می‌توان از نصبِ چراغِ نشانگر صرفنظر کرد.
شستی و آژیرِ اعلامِ حریق در مسیرهایِ خروج
•طبقِ پ ۴-۱-۲۶، نصبِ شستیِ اعلامِ حریق، علاوه بر راهروها و سرسراها، در ورودیِ پلکان‌هایِ خروج و راه‌هایِ خروجِ الزامی، ضروری است.
•طبقِ پ ۴-۱-۲۷، نصبِ دتکتورِ اعلامِ حریق در سقفِ قسمتِ خروجیِ کلیه‌یِ پلکان‌هایِ خروجِ بسته، الزامی است.
•طبقِ پ ۴-۱-۲۸، شستیِ اعلامِ حریق باید به‌آسانی قابلِ‌رؤیت بوده و به‌صورتِ نصبِ روکار یا نیمه‌توکار باشد.
•طبقِ پ ۴-۱-۳۰، مشخصات و محلِ نصبِ زنگ، آژیر یا هر سیستمِ شنیداریِ اعلامِ حریق باید بر اساسِ شدتِ صوتِ موردِ نیاز و با احتسابِ افتِ شدتِ صوتِ ناشی از فاصله، درها و دیوارها که در استانداردهایِ معتبر تعیین گردیده، انتخاب شود.
استقلالِ مرکزِ اعلامِ حریق و ظرفیتِ باتریِ پشتیبان
•طبقِ پ ۴-۱-۳۵، مرکزِ سیستمِ اعلامِ حریق باید به‌عنوانِ یک واحدِ مستقل و متکی به خود عمل نماید؛ فرمان‌ها و کنترل‌هایِ موردِ نیاز از این سیستم باید از طریقِ مرکز و با مدارهایِ واسطه به سیستم‌هایِ دیگر (از جمله BMS) مرتبط و متصل گردد.
•طبقِ پ ۴-۱-۳۶، ظرفیتِ باتری‌هایِ منبعِ تغذیه‌یِ پشتیبانِ سیستمِ اعلامِ حریق باید بر اساسِ استانداردهایِ معتبر محاسبه و انتخاب گردد.
جدولِ سیستم‌هایِ مرتبط با اعلامِ حریق (جدولِ پ ۴-۲)
•طبقِ جدولِ پ ۴-۲، سیستمِ کنترلِ تردد در ارتباط با اعلامِ حریق، عملکردِ «قطعِ فرمانِ قفلِ درها و بازشدنِ آن‌ها از طریقِ مرکزِ سیستم در مسیرهایِ خروج/تخلیه‌یِ افراد و بسته‌شدنِ درهایِ آتش‌بازِ (حالتِ باز)» دارد.
•طبقِ جدولِ پ ۴-۲، عملکردِ سیستمِ مرتبطِ «آسانسورها» با اعلامِ حریق عبارت است از «فرمانِ هدایت به همکف، بازشدنِ درِ آسانسورها برایِ تخلیه‌یِ افراد، و آماده‌به‌کارشدن/دریافتِ فرمانِ آسانسورِ دسترسیِ آتش‌نشان».
نکته‌یِ کلیدی: طبقِ تبصره‌یِ جدولِ پ ۴-۲، منظور از عنوانِ «رله» در این جدول، در سیستم‌هایِ اعلامِ حریقِ متعارف عبارت است از رله‌یِ کمکی، و در سیستم‌هایِ اعلامِ حریقِ آدرس‌پذیر، اینترفیس یا سیستم‌هایِ دیگر می‌باشد.
جدولِ مرورِ سریع
مبنایِ طراحیِ سیستمِ اعلامِ حریقکاربریِ ساختمان، اهدافِ ایمنی، درجه‌یِ اهمیت/حساسیت (پ ۴-۱-۱)
محلِ نصبِ مرکزِ اعلامِ حریق در ساختمان‌هایِ ویژه‌یِ حیاتیاتاقِ کنترل و مدیریتِ ساختمان
استفاده از مدارِ مخابراتی برایِ سیستمِ اعلامِ حریقفقط برایِ ارتباطِ مرکز با ایستگاهِ آتش‌نشانی
حداکثر فاصله‌یِ دتکتور از بازشویِ چاهِ آسانسور۱٫۵ متر
چراغِ نشانگر در سیستمِ آدرس‌پذیرقابلِ‌صرفنظر (آدرس در تابلویِ مرکزی مشخص است)
انواعِ دتکتور طبقِ پ ۴-۱-۱۲حرارتی، دودی، ترکیبی، گازی، خطی، کابلی، شعله‌ای، حساسیتِ بسیار بالا
سقفِ شیب‌دارِ دوطرفهیک ردیف دتکتور در بالاترین نقطه‌یِ خطِ رأس
شستیِ اعلامِ حریق در پلکان‌هایِ خروج/راه‌هایِ الزامینصب ضروری است
استقلالِ مرکزِ اعلامِ حریقواحدِ مستقل و متکی به خود؛ ارتباط با BMS از طریقِ مدارهایِ واسطه
رله در جدولِ پ ۴-۲متعارف = رله‌یِ کمکی؛ آدرس‌پذیر = اینترفیس/سیستم‌هایِ دیگر
برو به آزمونِ همین فصل