مبحث ۱۵ — آسانسورها و پلکان‌برقی
درسنامه — الزامات اولیه انتخاب آسانسور
خلاصه‌یِ بندهایِ ۱-۲-۱۵، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
وظیفه‌یِ طراح و کِی تعبیه‌یِ آسانسور الزامی است
•طراح (معمارِ طراح) باید تعداد، ظرفیت و نوع (مسافربر، باربر و ...) آسانسورهایِ ساختمان را در مراحلِ اولیه‌یِ طراحی، تعیین و بر اساسِ اطلاعاتِ به‌دست‌آمده و مقرراتِ این مبحث جانمایی کند؛ پیش‌بینیِ تمهیداتِ لازم متناسب با شرایطِ اقلیمی به‌عهده‌یِ طراح است.
•در ساختمان‌هایِ با طولِ مسیرِ قائمِ حرکتِ بیش از ۷ متر از کفِ ورودیِ اصلی (معمولاً بیش از سه طبقه)، تعبیه‌یِ آسانسور الزامی است. در ساختمان‌هایِ غیرمسکونی، طولِ مسیرِ قائمِ حرکت از کفِ پایین‌ترین طبقه تا کفِ بالاترین طبقه محاسبه می‌شود.
•در ساختمان‌هایِ ۸ طبقه یا با طولِ مسیرِ حرکتِ ۲۸ متر و بیشتر از کفِ ورودیِ اصلی، باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش‌بینی گردد، حتی اگر از نظرِ محاسباتِ تعداد و ظرفیت، یک دستگاه کفایت نماید.
الزامِ آسانسورهایِ ویژه (برانکاردبر، صندلیِ چرخ‌دار، تخت‌بر)
•در کلیه‌یِ ساختمان‌هایِ با طولِ مسیرِ حرکتِ بیش از ۲۱ متر از کفِ ورودیِ اصلی، لازم است حداقل یک دستگاه آسانسورِ مناسبِ حملِ بیمار (برانکاردبر) تعبیه شود؛ این آسانسور باید با یک علامتِ مخصوصِ قابلِ رؤیت مشخص شده و به کلیه‌یِ طبقات سرویس دهد.
•در ساختمان‌هایی که وجودِ آسانسور الزامی است، باید حداقل یکی از آسانسورها قابلیتِ حملِ صندلیِ چرخ‌دار را دارا باشد. در ساختمانِ بیمارستان‌هایِ بیش از یک طبقه، وجودِ حداقل یک دستگاه آسانسورِ تخت‌بر اجباری است، مگر آنکه سطحِ شیب‌دارِ مناسب وجود داشته باشد.
•در ساختمان‌هایِ دسته‌یِ چهارم و مکان‌هایِ نگهداریِ سالمندان و معلولانِ بیش از یک طبقه، تعبیه‌یِ حداقل یک دستگاه آسانسورِ برانکاردبر الزامی است، مگر آنکه سطحِ شیب‌دارِ مناسبی وجود داشته باشد. در ساختمان‌هایِ دسته‌یِ سوم که مشمولِ الزامِ ۷ متر (بندِ ۲-۱-۱-۱۵) نمی‌باشند نیز، وجودِ حداقل یک آسانسور با قابلیتِ حملِ صندلیِ چرخ‌دار الزامی است، مگر با سطحِ شیب‌دارِ مناسب.
الزاماتِ ابعادیِ آسانسورهایِ ویژه
•آسانسورهایِ دارایِ قابلیتِ حملِ صندلیِ چرخ‌دار باید: حداقل ابعادِ کابینِ ۱۴۰۰×۱۱۰۰ میلی‌متر؛ حداقل عرضِ بازشویِ درِ کابین ۸۰۰ میلی‌متر؛ مجهز به سیستمِ ترازِ طبقه‌یِ مجدد؛ و مجهز به دکمه‌یِ بازماندنِ درِ کابین برایِ مدتی طولانی‌تر از زمانِ عادیِ بسته‌شدنِ در باشند.
•آسانسورهایِ دارایِ قابلیتِ حملِ بیمار (برانکاردبر) باید: حداقل ابعادِ کابینِ ۲۱۰۰×۱۱۰۰ میلی‌متر؛ حداقل عرضِ بازشویِ درِ کابین ۹۰۰ میلی‌متر؛ مجهز به سیستمِ ترازِ طبقه‌یِ مجدد؛ و دکمه‌یِ بازماندنِ درِ کابین برایِ مدتِ طولانی‌تر داشته باشند.
•آسانسورهایِ دارایِ قابلیتِ حملِ تختِ بیمار (تخت‌بر) باید: حداقل ابعادِ کابینِ ۲۴۰۰×۱۴۰۰ میلی‌متر؛ حداقل عرض و ارتفاعِ بازشویِ درِ کابین به‌ترتیب ۱۳۰۰ و ۲۱۰۰ میلی‌متر؛ مجهز به سیستمِ کنترلِ سرعتِ ولتاژ و فرکانسِ متغیر؛ مجهز به سیستمِ ترازِ طبقه‌یِ مجدد؛ مجهز به دکمه‌یِ بازماندنِ در؛ مجهز به کلیدِ مخصوصِ کاربرانِ آموزش‌دیده؛ و مجهز به سیستمِ برقِ اضطراری به‌گونه‌ای که هنگامِ قطعِ برق، آسانسور را به نزدیک‌ترین طبقه هدایت نماید.
محاسباتِ ترافیک
•در محاسباتِ ترافیک، علاوه بر کمیت، کیفیتِ سرویس نیز باید مدِ نظر قرار گیرد، به‌نحوی که حرکتِ آسانسور از طبقه‌یِ ورودیِ اصلی به‌طورِ متوسط در هر ۱۰۰ ثانیه، یک بار صورت گیرد.
جدولِ مرورِ سریع
حداقلِ طولِ مسیرِ قائمِ حرکت برایِ الزامِ تعبیه‌یِ آسانسوربیش از ۷ متر از کفِ ورودیِ اصلی (معمولاً بیش از سه طبقه)
آستانه‌یِ الزامِ حداقل دو دستگاه آسانسورساختمانِ ۸ طبقه یا طولِ مسیرِ حرکتِ ۲۸ متر و بیشتر از کفِ ورودیِ اصلی
آستانه‌یِ الزامِ آسانسورِ برانکاردبرطولِ مسیرِ حرکتِ بیش از ۲۱ متر از کفِ ورودیِ اصلی
حداقلِ ابعادِ کابینِ آسانسورِ صندلیِ چرخ‌دار / عرضِ درِ کابین۱۴۰۰×۱۱۰۰ میلی‌متر / ۸۰۰ میلی‌متر
حداقلِ ابعادِ کابینِ آسانسورِ برانکاردبر / عرضِ درِ کابین۲۱۰۰×۱۱۰۰ میلی‌متر / ۹۰۰ میلی‌متر
حداقلِ ابعادِ کابینِ آسانسورِ تخت‌بر / عرض و ارتفاعِ درِ کابین۲۴۰۰×۱۴۰۰ میلی‌متر / ۱۳۰۰ و ۲۱۰۰ میلی‌متر
معیارِ کیفیتِ سرویس در محاسباتِ ترافیکحرکتِ آسانسور از طبقه‌یِ ورودیِ اصلی به‌طورِ متوسط هر ۱۰۰ ثانیه یک بار
برو به آزمونِ همین فصل