مقرراتAi
مطالعه و خودآزمونِ مباحث‹مبحث ۱۸ — عایق‌بندی و تنظیمِ صدا‹ساختمان‌های مسکونی‹درسنامه
مبحث ۱۸ — عایق‌بندی و تنظیمِ صدا

درسنامه — ساختمان‌های مسکونی

خلاصه‌یِ بندهایِ ۲-۲-۱۸، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.

دامنه‌یِ شمول

•این بند به زیرگروه‌هایِ «م-۲» و «م-۳» از تصرفِ مسکونی/اقامتی (بر اساسِ دسته‌بندیِ تصرف‌هایِ مباحثِ ۳ و ۴ مقرراتِ ملیِ ساختمان) اختصاص دارد؛ رعایتِ الزاماتِ این بند در ساختمان‌هایِ مسکونی الزامی است.

نوفه‌یِ زمینه

•رعایتِ حداکثرِ ترازِ معادلِ صدا (LAeq) در ساختمان‌هایِ مسکونی اجباری است؛ شاخصِ PNC صرفاً به‌عنوانِ توصیه مطرح می‌شود.
نکته‌یِ کلیدی — جدولِ ۱۸-۲-۲-۱: اتاقِ خواب و مطالعه (سکوت‌طلب‌ترین فضا) ۳۵ دسی‌بل؛ اتاقِ نشیمن و سالنِ اجتماعات ۴۰ دسی‌بل؛ آشپزخانه ۴۵ دسی‌بل؛ فضاهایِ بسته‌یِ عمومی (راهرو/راه‌پله) ۵۰ دسی‌بل — یعنی هرچه فضا خصوصی‌تر و برایِ استراحت حساس‌تر باشد، سقفِ نوفه‌یِ مجاز پایین‌تر است.

زمانِ واخنش

•زمانِ واخنشِ بهینه برایِ فضاهایِ بسته‌یِ عمومی (مانندِ راهرو و راه‌پله) در ساختمان‌هایِ مسکونی، ۱٫۵ ثانیه در بسامدهایِ میانی تعیین می‌شود — مبحث برایِ اتاق‌هایِ خواب/نشیمن به‌طورِ جداگانه زمانِ واخنش تعیین نکرده و صرفاً به فضاهایِ عمومی می‌پردازد.

صدابندیِ هوابرد

•حداقلِ شاخصِ کاهشِ صدایِ وزن‌یافته (Rw) یا STC برایِ جداکننده‌هایِ ساختمانِ مسکونی، در جدولِ ۱۸-۲-۲-۳ تعیین شده است.
نکته‌یِ کلیدی — بالاترین الزام (۵۵ دسی‌بل) برایِ: دیوارِ جداکننده‌یِ واحدِ مسکونی از پارکینگ/سالنِ اجتماعات، و سقف/کفِ جداکننده‌یِ واحدِ مسکونی از پارکینگ/سالنِ اجتماعات — یعنی مبحث بیشترین حساسیت را به فضاهایِ پرسروصدا/عمومیِ زیرِ واحدهایِ مسکونی نشان می‌دهد.
•پوسته‌یِ خارجی: ۴۵ دسی‌بل اگر ساده، ۴۰ دسی‌بل اگر مرکب. دیوارِ جداکننده‌یِ بینِ دو واحدِ مجاور (ساده): ۵۰ دسی‌بل. جداکننده‌یِ بینِ واحدِ مسکونی و راهرو: ۴۵ دسی‌بل (ساده) یا ۴۰ دسی‌بل (مرکب). سقف/کفِ جداکننده‌یِ بینِ واحدهایِ مسکونی: ۵۰ دسی‌بل.

صدابندیِ کوبه‌ای

•تراز صدایِ کوبه‌ایِ معمول‌شده‌یِ وزن‌یافته (L'n,w) و IIC مجاز برایِ سقفِ بینِ طبقات، در جدولِ ۱۸-۲-۲-۳ (پاورقی) بر اساسِ «موقعیتِ نسبیِ فضاها» تعریف شده — نه فقط نوعِ فضا به‌تنهایی.
نکته‌یِ کلیدی: سخت‌گیرانه‌ترین حد برایِ زمانی است که فضایِ پرسروصدا (آشپزخانه/راهرو/سرویسِ بهداشتی) بالایِ اتاقِ خواب قرار گیرد: L'n,w حداکثر ۴۸ دسی‌بل، IIC حداقل ۶۲. در مقابل، سرویسِ بهداشتی بالایِ سرویسِ بهداشتی مجاز است تا L'n,w=۶۰ برسد (IIC حداقل ۵۰) — راهروِ بالایِ راهرو حتی شل‌تر: L'n,w=۶۲، IIC=۴۸.
•قاعده‌یِ فضاهایِ ترکیبی: اگر بیش از یک نوعِ فضا مشترکاً بالایِ یک فضا قرار گیرد (مثلاً اتاقِ نشیمن و آشپزخانه هر دو بالایِ اتاقِ خواب)، مقدارِ کمتر (سخت‌گیرانه‌تر) ملاکِ عمل قرار می‌گیرد.

جدولِ مرورِ سریع

زیرگروه‌هایِ مشمولم-۲ و م-۳ (تصرفِ مسکونی/اقامتی)
حداکثرِ نوفه‌یِ زمینه — اتاقِ خواب و مطالعه۳۵ دسی‌بل (PNC توصیه‌ای: ۳۰)
حداکثرِ نوفه‌یِ زمینه — اتاقِ نشیمن/سالنِ اجتماعات۴۰ دسی‌بل
حداکثرِ نوفه‌یِ زمینه — آشپزخانه۴۵ دسی‌بل
حداکثرِ نوفه‌یِ زمینه — فضاهایِ بسته‌یِ عمومی۵۰ دسی‌بل
زمانِ واخنشِ بهینه — فضاهایِ بسته‌یِ عمومی۱٫۵ ثانیه
حداقلِ Rw/STC — پوسته‌یِ خارجی (ساده/مرکب)۴۵ / ۴۰ دسی‌بل
حداقلِ Rw/STC — دیوارِ بینِ واحدِ مسکونی و پارکینگ/سالنِ اجتماعات۵۵ دسی‌بل (سقف‌وکف هم ۵۵)
حداکثرِ L'n,w — فضایِ پرسروصدا بالایِ اتاقِ خواب۴۸ دسی‌بل (سخت‌گیرانه‌ترین حد)
قاعده‌یِ فضایِ ترکیبی برایِ صدابندیِ کوبه‌ایمقدارِ کمتر (سخت‌گیرانه‌تر) ملاک است
برو به آزمونِ همین فصل