مبحث ۲ — نظامات اداری
درسنامه — تعاریف
خلاصه‌یِ بندهایِ ۲-۱، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
اصطلاحاتِ پایه (بندِ ۲-۱-۱)
•دفترِ مهندسی: هر گونه محلِ انجامِ خدماتِ مهندسیِ ساختمان که طبقِ ماده‌یِ (۹) آیین‌نامه‌یِ اجراییِ قانونِ نظامِ مهندسی و کنترلِ ساختمان، مجوزِ فعالیت دریافت نموده باشد.
•شخصِ حقیقی: مهندسانِ دارایِ پروانه‌یِ اشتغال به کارِ مهندسی، کاردان‌هایِ فنی و معمارانِ تجربیِ دارایِ پروانه‌یِ اشتغال به کارِ کاردانی یا تجربی.
•شخصِ حقوقی: شرکت، موسسه، سازمان و نهادِ عمومی یا خصوصی که برایِ انجامِ خدماتِ مهندسی، دارایِ پروانه‌یِ اشتغال به کارِ مهندسیِ شخصِ حقوقیِ معتبر از وزارتِ مسکن و شهرسازی باشد.
کاربردِ این اصطلاحات در ادامه‌یِ مبحث
•تمایزِ «شخصِ حقیقی» از «شخصِ حقوقی» در سراسرِ مبحثِ ۲ برایِ تعیینِ اینکه چه کسی می‌تواند به‌عنوانِ طراح، مجری یا ناظر فعالیت کند، به کار می‌رود.
•«دفترِ مهندسی» بر خلافِ «شخصِ حقوقی» لزوماً یک شرکتِ ثبت‌شده نیست، بلکه محلِ انجامِ خدمات است که مجوزِ فعالیتِ آن طبقِ ماده‌یِ ۹ آیین‌نامه‌یِ اجرایی صادر می‌شود؛ فصل‌هایِ بعدی (۲-۳ و ۲-۴) شرایطِ تشکیلِ این دفاتر را مشخص می‌کنند.
جدولِ مرورِ سریع
مبنایِ قانونیِ مجوزِ دفترِ مهندسیماده‌یِ (۹) آیین‌نامه‌یِ اجراییِ قانونِ نظامِ مهندسی و کنترلِ ساختمان
اجزایِ شخصِ حقیقیمهندسِ دارایِ پروانه‌یِ اشتغال، کاردانِ فنی، معمارِ تجربی
صادرکننده‌یِ پروانه‌یِ اشتغالِ شخصِ حقوقیوزارتِ مسکن و شهرسازی
برو به آزمونِ همین فصل