•جدولِ ۴ — رنگهایِ علائمِ ایمنیِ حریق: قرمز = تجهیزاتِ آتشنشانی (شناسایی و نشاندادنِ مکانِ تجهیزات)؛ سبز = خروجِ اضطراری (ورودیها، دربها، خروجیها، راههایِ فرار).
•اگر نورِ طبیعی در محلِ نصبِ علائمِ ایمنیِ حریق کم باشد، فراهمنمودنِ روشناییِ کافی از طریقِ رنگهایِ بازتابِ نور و خودنور و موادِ شبرنگ یا نورِ مصنوعی ضروری است.
•در هنگامِ حریق، استفاده از علائمِ مکملِ نوری، کلامی یا صوتی بهمنظورِ هدایت به خروجیهایِ اضطراری و مسیرهایِ فرار و محلِ استقرارِ تجهیزاتِ اطفایِ حریق توصیه میشود.
•رنگِ قرمز مشخصکنندهیِ مکانِ تجهیزاتِ اطفایِ حریق است — با بهکارگیریِ تابلو یا رنگآمیزیِ پسزمینهای که تجهیزات رویِ آن قرار دارند؛ اگر تجهیزات بهطورِ عمده قرمز باشند، ممکن است نیاز به رنگکردنِ پسزمینه نباشد.
•اگر تجهیزاتِ آتشنشانی در مکانی دور از دیدِ مستقیم قرار داشت، مکانِ آنها باید با علائم و جهتنماهایِ مناسب طبقِ مشخصاتِ علائمِ تصویریِ ایمنی معین شود.
•علامتِ تصویریِ ایمنی میتواند با متنِ توضیحی همراه شود، اما متنِ نوشتاری بهتنهایی بهعنوانِ علامتِ تصویریِ ایمنی کفایت نمیکند.
•مجوزهایِ صادره برایِ سیستمهایِ اعلام و اطفایِ حریق باید بهصورتِ ادواری تمدید و اعتبارِ آنها کنترل شود؛ تعمیر، حفظ و نگهداری و بهروزرسانیِ این سیستمها ضروری است.
•بهمنظورِ آگاهیِ استفادهکنندگان و آتشنشانها، باید نقشهیِ راهنمایِ تخلیهیِ اضطراریِ هر طبقه و راهنمایِ واکنشِ اضطراری، در جوارِ ورودیهایِ ساختمانهایی که در جدولِ ۲۰-۳-۱ تعیین شدهاند، نصب شود.