مطالعه و خودآزمونِ مباحث‹مبحث ۳ — حفاظتِ ساختمان‌ها در مقابلِ حریق‹محدودیت‌هایِ ارتفاع و مساحتِ ساختمان‌ها‹درسنامه
مبحث ۳ — حفاظتِ ساختمان‌ها در مقابلِ حریق
درسنامه — محدودیت‌هایِ ارتفاع و مساحتِ ساختمان‌ها
خلاصه‌یِ بندهایِ ۴-۳، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
جدولِ ۳-۴-۲ و استثناهایِ کلی
•جدولِ ۳-۴-۲ پایه‌یِ این فصل است و برایِ هر نوعِ ساختار/تصرف، حداکثرِ ارتفاع (متر)، حداکثرِ تعدادِ طبقاتِ رویِ ترازِ زمین، و حداکثرِ مساحتِ کفِ هر طبقه را می‌دهد. عددهایِ مساحت مربوط به یک طبقه‌اند، نه زیربنایِ کل.
نکته‌یِ کلیدی: ساختارِ نوعِ ۱-الف به‌دلیلِ نوعِ مصالح و درجه‌یِ مقاومتش، از نظرِ این مبحث هیچ محدودیتِ ارتفاع/مساحتی ندارد (م.ن).
•مثالِ کاربردی از خودِ متن: ساختمانِ مسکونیِ آپارتمانی (م-۲) با ساختارِ نوعِ ۲-ب → حداکثر ارتفاع ۱۵ متر، حداکثر ۳ طبقه، حداکثر مساحتِ کف ۱۴۷۵ مترمربع، و حداکثرِ زیربنایِ کل (طبقِ روشِ بندِ ۵-۴-۳) ۴۴۲۵ مترمربع.
•استثناها: مساحتِ زیرزمین در محاسبه‌یِ مساحتِ مجازِ کل حساب نمی‌شود (مشروط به اینکه از حدِ یک ساختمانِ تک‌طبقه بیشتر نشود)؛ صنایعِ خاص با تجهیزاتِ غیرمعمول (ریلِ جرثقیل، آسیابِ غلتکی) از جدول معاف‌اند؛ چند ساختمان در یک ملکِ مشترک، هرکدام جداگانه حساب می‌شوند؛ برایِ گروهِ مخاطره‌آمیز، از آخرین ویرایشِ کدِ IBC استفاده می‌شود، نه این جدول.
افزایشِ مجازِ ارتفاع با شبکه‌یِ بارنده
نکته‌یِ کلیدی: اگر ساختمان کاملاً به شبکه‌یِ بارنده‌یِ خودکارِ تأییدشده مجهز باشد، حداکثرِ ارتفاعِ جدولِ ۳-۴-۲ را می‌توان ۶ متر و حداکثرِ تعدادِ طبقات را یک طبقه افزایش داد.
•برایِ گروهِ مسکونی (م)، این افزایش فقط تا سقفِ ۱۸ متر و ۴ طبقه مجاز است — یعنی نتیجه‌یِ نهایی نباید از این دو عدد بیشتر شود.
•این افزایش برایِ تصرفِ د-۲ با ساختارهایِ نوعِ ۲-ب، ۳ یا ۵ مجاز نیست؛ همچنین اگر مقاومتِ در برابرِ آتش با شبکه‌یِ بارنده جایگزین شده باشد (نکته‌یِ پ، جدولِ ۳-۳-۲-الف)، دیگر نمی‌توان از همین شبکه برایِ افزایشِ ارتفاع هم استفاده کرد — یک شبکه، یک استفاده.
میان‌طبقه‌ها
•میان‌طبقه‌یِ مطابقِ این بخش، جزوِ طبقه‌یِ زیرینِ خودش حساب می‌شود و در مساحت/تعدادِ طبقاتِ ساختمان منظور نمی‌شود.
نکته‌یِ کلیدی: مساحتِ کلِ میان‌طبقه(ها) در یک اتاق نباید از یک‌سومِ مساحتِ همان اتاق بیشتر باشد (برایِ صنایعِ خاصِ بندِ ۲-۱-۴-۳، تا دوسوم مجاز است).
•میان‌طبقه باید به اتاقِ زیرین باز باشد، جز موانعِ مجاز (دیوارِ حداکثر ۱ متر، ستون، تابلو)؛ استثنا: بارِ تصرفِ کمتر از ۱۰ نفر، یا محصورسازیِ حداکثر ۱۰٪ مساحتِ میان‌طبقه، یا میان‌طبقه‌یِ کنترلیِ شیشه‌ایِ صنعتی، یا (با سیستمِ اعلامِ حریق و بارنده) تصرفِ ص با مساحتِ نامحدود.
•اگر مسیرِ تردد از دورترین نقطه‌یِ میان‌طبقه تا پایینِ پلکان از حدِ مجازِ مسیرِ مشترک (بندِ ۳-۶-۳-۲) بیشتر شود، هر متصرفِ میان‌طبقه باید به دستِ‌کم دو راهِ خروجِ مستقل دسترسی داشته باشد.
سکویِ تجهیزاتِ صنعتی
•سکویِ تجهیزاتِ صنعتی نه جزوِ طبقه، نه جزوِ میان‌طبقه، و نه جزوِ راهِ خروج حساب می‌شود — راهِ دسترسیِ آن (پله/نردبان) هم همین‌طور.
نکته‌یِ کلیدی: مساحتِ کلِ سکوهایِ تجهیزاتِ صنعتیِ یک اتاق نباید از دوسومِ مساحتِ آن اتاق بیشتر باشد؛ اگر سکو و میان‌طبقه در یک اتاق باشند، مجموعِ مساحتِ هر دو هم نباید از دوسومِ اتاق بیشتر شود.
•اگر ساختمان باید با شبکه‌یِ بارنده محافظت شود، سکو باید از بالا و پایین هر دو با همان شبکه پوشش داده شود؛ سکوها باید حفاظ داشته باشند.
افزایشِ مساحتِ مجاز
•مساحتِ مجازِ جدولِ ۳-۴-۲ به دو دلیل قابلِ‌افزایش است: فاصله از ساختمان‌هایِ مجاور، و محافظت با شبکه‌یِ بارنده‌یِ خودکار — هر دو می‌توانند هم‌زمان اعمال شوند.
نکته‌یِ کلیدی: افزایشِ ناشی از فاصله فقط وقتی مجاز است که بیش از ۲۵٪ محیطِ ساختمان رو به معبرِ عمومی یا فضایِ بازِ با عرضِ بیش از ۶ متر باشد؛ عرضِ لحاظ‌شده (W) دستِ‌کم ۶ متر و در محاسبه حداکثر ۹ متر در نظر گرفته می‌شود؛ سقفِ این ضریبِ افزایش ۷۵٪ (۰٫۷۵) است.
نکته‌یِ کلیدی: افزایشِ ناشی از شبکه‌یِ بارنده — ۲۰۰٪ برایِ ساختمانِ دو طبقه یا بیشتر، ۳۰۰٪ برایِ ساختمانِ یک‌طبقه؛ برایِ گروهِ مخاطره‌آمیز (خ) این افزایش مجاز نیست، و اگر مقاومتِ آتش با همان شبکه جایگزین شده باشد (نکته‌یِ پ، جدولِ ۳-۳-۲-الف)، باز هم نمی‌توان از آن برایِ افزایشِ مساحت هم استفاده کرد.
•زیربنایِ کلِ ساختمان = مساحتِ مجازِ طبقه‌یِ اول (پس از افزایش‌ها) × ۲ برایِ ساختمانِ دوطبقه، یا × ۳ برایِ ساختمانِ سه‌طبقه یا بیشتر؛ ولی هیچ طبقه‌ای نباید از خودِ مساحتِ مجازِ کف بیشتر شود.
ساختمان‌هایِ بدونِ محدودیتِ مساحت
•تک‌طبقه‌یِ ص-۲/ن-۲ بدونِ حتی نیاز به شبکه‌یِ بارنده، مساحتش نامحدود است، مشروط به احاطه‌شدن با معبر/حیاطِ دستِ‌کم ۱۸ متری.
نکته‌یِ کلیدی: تک‌طبقه‌یِ ح/ص/ک/ن (یا ت-۴ با ساختارِ غیرِنوعِ۵) با شبکه‌یِ بارنده‌یِ کامل و همان محوطه‌یِ ۱۸ متری، مساحتش نامحدود است؛ همین قاعده برایِ دوطبقه‌یِ ح/ص/ک/ن هم صادق است.
•پهنایِ الزامیِ ۱۸ متر را می‌توان تا ۱۲ متر کاهش داد، فقط در حداکثر سه ضلعِ محیط، مشروط به اینکه دیوارِ خارجیِ رو به آن (و بازشوهایش) دستِ‌کم ۳ ساعت مقاومت در برابرِ آتش داشته باشند.
•موارد ویژه‌یِ دیگر با شرایطِ خودشان: ت-۳ِ تک‌طبقه (مسجد، سالن، استخر…) با ساختارِ نوعِ ۱/۲ و یک سکو و بارنده و کفِ نزدیکِ ترازِ خیابان؛ گروهِ آ با ساختارِ نوعِ ۲/۳-الف/۴ و دو راهِ خروج در هر کلاس و بارنده؛ سینمایِ تک‌طبقه با ساختارِ نوعِ ۱/۲ و بارنده.
جدولِ مرورِ سریع
محدودیتِ ساختارِ نوعِ ۱-الفبدونِ محدودیتِ ارتفاع/مساحت (م.ن)
مثالِ جدول: م-۲ با ساختارِ ۲-بارتفاع ۱۵م | ۳ طبقه | کفِ ۱۴۷۵م² | زیربنایِ ۴۴۲۵م²
افزایشِ ارتفاع با شبکه‌یِ بارنده+۶ متر و +۱ طبقه (گروهِ م حداکثر تا ۱۸م و ۴طبقه)
سقفِ مساحتِ میان‌طبقه در یک اتاق۱/۳ مساحتِ اتاق (صنعتیِ خاص: ۲/۳)
سقفِ مساحتِ سکویِ تجهیزاتِ صنعتی۲/۳ مساحتِ اتاق
افزایشِ مساحت بر اساسِ فاصلهحداکثر ۷۵٪، با معبر/فضایِ بازِ بیش از ۶ متر
افزایشِ مساحت با شبکه‌یِ بارنده۲۰۰٪ (≥۲ طبقه) | ۳۰۰٪ (۱ طبقه) — نه برایِ گروهِ خ
محوطه‌یِ لازم برایِ مساحتِ نامحدود۱۸ متر (قابلِ‌کاهش تا ۱۲ متر با دیوارِ ۳ساعته، حداکثر ۳ ضلع)
برو به آزمونِ همین فصل