•شیشهیِ تنشزداییشده: با سردشدنِ کنترلشده، تنشهایِ باقیمانده کاهش مییابد و برش آسانتر میشود؛ همهیِ انواعِ شیشه (فلوت، تخت، مشجر، سیمی) قابلِتنشزداییاند.
•شیشهیِ عایقکاری (دو/چندجداره): دو یا چند جام موازی با درزبندیِ کامل؛ فضایِ بینِ آنها معمولاً هوایِ بدونِ رطوبت (یا گازهایی مانندِ آرگون)؛ فاصلهگذارها حاویِ موادِ جاذبِ رطوبتاند.
•شیشهیِ سیمی: شبکهیِ سیمیِ فلزی در وسطِ شیشه؛ مستعدِ ترکخوردن است اما سیم، تکههایِ شکسته را کنارِ هم نگه میدارد و میتواند در برابرِ آتش تا چند ساعت مقاومت کند.
•شیشهیِ پوششدار: یک یا چند لایهیِ نازکِ موادِ غیرآلی، برایِ اصلاحِ بازتابندگیِ نور، بازتابش/عبورِ گرمایِ خورشید و قابلیتِ انتشارِ سطح.
•شیشهیِ فلوت: با ریزشِ مذابِ شیشه از کوره به حمامِ فلزِ مذاب تولید میشود؛ سطوحِ صاف و موازی، دیدِ واضحِ بدونِ واپیچش.
•شیشهیِ نشکنِ حرارتی: با گرمایش و سپس سرمایشِ سریع، تنشِ فشاریِ سطحی ایجاد میشود؛ مقاومتِ بیشتری در برابرِ ضربه دارد و اگر بشکند، به قطعاتِ ریزِ نسبتاً بیخطر خرد میشود؛ پس از حرارتدهی دیگر قابلِبرش نیست.
•شیشهیِ لایهدار: دو یا چند قطعهیِ شیشه با لایههایِ داخلیِ تقویتکننده (معمولاً پلیوینیلبوتیرال، PVB) که تکههایِ شیشه را در محل نگه میدارد و مانعِ پراکندگی میشود.
•شیشهیِ نقرهکاریشده: با رسوبِ نقره (یا گاه طلا/مس) روی شیشه تولید میشود، مانندِ آینه. شیشهیِ بوروسیلیکاتی: مقاومتِ بالا در برابرِ شوکِ حرارتی.