•سنگها از نظرِ منشأ و طرزِ تشکیل به آذرین، رسوبی و دگرگونی دستهبندی میشوند؛ از نظرِ کاربرد، مهمترین دسته سنگهایِ بریدهشدهیِ مصرفی در نما و کف هستند.
•سنگِ آهکِ ساختمانی: سنگی رسوبی، اساساً از کربناتِ کلسیم یا دولومیت؛ بر اساسِ چگالی به سه گروه تقسیم میشود: چگالیِ کم (۱۷۶۰ تا ۲۱۶۰ کیلوگرم بر مترمکعب)، چگالیِ متوسط (۲۱۶۰ تا ۲۵۶۰ کیلوگرم بر مترمکعب) و چگالیِ زیاد (بیش از ۲۵۶۰ کیلوگرم بر مترمکعب).
•گرانیت: سنگِ آذرینِ نفوذیِ بلوری با دانههایِ تقریباً مساوی، حاویِ کوارتز و فلدسپاتِ قلیایی، معمولاً با مقداری میکا و هورنبلند.
•سنگِ کوارتزِ ساختمانی: بر اساسِ درصدِ سیلیسِ آزاد به سه گروه تقسیم میشود: ماسهسنگ (حداقل ۶۰٪ سیلیسِ آزاد)، ماسهسنگِ کوارتزی (حداقل ۹۰٪) و کوارتزیت (حداقل ۹۵٪).
•مرمر و مرمریت: سنگِ کربناتیِ دگرگونی با بافتِ بلوریِ مشخص، عمدتاً از کلسیت/دولومیت؛ باید حتماً صیقلدادنی و جلاپذیر باشد؛ در ایران بسته به درشتیِ بلورها به چینی (ریزبلور)، کریستال (درشتبلور) و مرمریت (بدونِ بلورِ قابلِتشخیص) نامیده میشود.
•تراورتن: سنگِ آهکِ رسوبیِ متخلخل و کاهلایهای، حاصلِ تهنشینیِ کربناتِ کلسیم در چشمهها یا آبهایِ گرمِ کربناتی؛ رنگهایِ کرم، زرد، قهوهای، خاکستری و سفید؛ تخلخلِ آن ناشی از فرآیندِ طبیعیِ تشکیل است و عیب محسوب نمیشود.
•سنگِ لوح (اسلیت): سنگِ دگرگونشدهیِ ریزبلورین، اغلب حاصلِ دگرگونیِ شیل، با میکا/کلریت/کوارتز؛ مهمترین کاربردش پوششِ سقفهایِ شیبدار است؛ باید سالم، بادوام و عاری از ترک/حفره/رگههایِ باز باشد.