•هدف از این مبحث، ارائهیِ حداقل ضوابط و مقرراتی است که با رعایتِ آنها میزانِ مناسبی از پنج ویژگی در ساختمانهایِ بامصالحِ بنایی بهدست میآید: مقاومت، پایداری، بهرهبرداری، پایایی و یکپارچگی.
•مقاومت یعنی ساختمان و اعضایِ آن در طولِ عمرِ مفید، بارهایِ وارده را بهخوبی تحمل کنند و آسیبِ قابلِملاحظه نبینند.
•پایداری یعنی حالتِ تعادل بینِ بارهایِ وارده، در جزء یا کل، تحتِ تاثیرِ تغییرشکلها دچارِ اختلال نشده و پیکرهیِ اصلیِ ساختمان دچارِ فروریزش نشود.
•بهرهبرداری یعنی ساختمان عملکردِ موردِ انتظارش را در طولِ عمرِ مفید حفظ کند و افزایشِ تغییرشکلها، ترکخوردگیها یا ارتعاشاتِ زیاد، مانعی برایِ استفادهکنندگان ایجاد نکند.
•پایایی یعنی موادِ تشکیلدهنده (واحدِ مصالحِ بنایی، ملات، فولاد، بتن) با شرایطِ محیط و بهرهبرداری سازگاریِ کافی داشته باشند تا فرسودگی یا انهدامِ زودهنگام رخ ندهد.
•یکپارچگی یعنی اعضایِ ساختمان و اتصالاتِ بینِ آنها چنان تنظیم شوند که یک یا چند مسیرِ مناسب برایِ عبورِ بارها به سمتِ شالوده فراهم شده و همبستگیِ کلِ ساختمان تامین شود.