مطالعه و خودآزمونِ مباحث‹مبحث ۸ — طرح و اجرای ساختمان‌های با مصالح بنایی‹فرضیات طراحی، مقاومت اسمی و ضرایب کاهش مقاومت‹درسنامه
مبحث ۸ — طرح و اجرای ساختمان‌های با مصالح بنایی
درسنامه — فرضیات طراحی، مقاومت اسمی و ضرایب کاهش مقاومت
خلاصه‌یِ بندهایِ ۸-۴-۶-۱، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
مبنایِ کلیِ روشِ مقاومتِ نهایی
•کلیه‌یِ اجزایِ سازه‌ای باید در حالتِ مقاومتِ نهایی محاسبه شوند: در هر مقطع باید نیرویِ ایجادشده تحتِ بارهایِ ضریب‌دار (Pu/Mu/Vu) کمتر یا مساویِ حاصل‌ضربِ ضریبِ کاهشِ مقاومت (φ) در مقاومتِ اسمیِ مقطع باشد.
•مقاومتِ اسمی باید متناسب با مشخصاتِ هندسی و مکانیکیِ مقطع، با توجه به شرایطِ تعادلِ نیروها و سازگاریِ تغییرشکل‌ها محاسبه شود؛ نیروهایِ مقطع (محوری، خمشی، برشی) از تحلیلِ سازه تحتِ ترکیباتِ بار به‌دست می‌آیند.
فرضیاتِ طراحی
•میلگرد کاملاً توسطِ بنایی در بر گرفته شده و سازگاریِ کرنش بینِ بنایی و میلگرد برقرار است.
•توزیعِ کرنش در عمقِ مقطع خطی در نظر گرفته می‌شود.
•حداکثر کرنشِ قابلِ‌استفاده در دورترین تارِ فشاریِ بنایی: ۰٫۰۰۳۵ برایِ بناییِ آجرِ رسی و ۰٫۰۰۲۵ برایِ بناییِ بلوکِ سیمانی.
•تنشِ میلگرد در محدوده‌یِ ارتجاعی از حاصل‌ضربِ مدولِ ارتجاعی در کرنشِ میلگرد به‌دست می‌آید، ولی نباید از تنشِ تسلیم (fy) بیشتر باشد؛ برایِ کرنش‌هایِ بزرگ‌تر از کرنشِ تسلیم، تنش مستقل از کرنش و برابرِ fy در نظر گرفته می‌شود.
•در محاسباتِ خمش و نیرویِ محوری، از مقاومتِ کششیِ بنایی صرف‌نظر می‌شود؛ ولی برایِ محاسبه‌یِ خیز، مقاومتِ کششیِ بنایی لحاظ می‌شود.
•تنشِ بنایی در دورترین تارِ فشاری برابرِ ۰٫۸۰ مقاومتِ مشخصه‌یِ بنایی (f'm) است که در ناحیه‌یِ فشاری تا عمقِ ۰٫۸ فاصله‌یِ بینِ تارِ فشاریِ حداکثر و محورِ خنثی، به‌صورتِ یکنواخت توزیع می‌شود.
مقاومتِ اسمیِ خمشی، محوری، برشی و لهیدگی
•مقاومتِ خمشیِ اسمی (Mn) یک مقطع بر اساسِ فرضیاتِ طراحی تعیین می‌شود؛ کمترین مقاومتِ خمشیِ اسمی در امتدادِ عضو نباید کمتر از یک‌چهارمِ حداکثر مقاومتِ خمشیِ اسمی در امتدادِ همان عضو باشد.
•مقاومتِ محوریِ اسمی (Pn) بر اساسِ فرضیاتِ طراحی و روابطِ مربوط به نسبتِ لاغریِ h/r تعیین می‌شود؛ برایِ اعضایی با h/r کمتر از ۱۰۰ و برایِ اعضایی با h/r برابر/بیش از ۱۰۰ روابطِ متفاوتی به‌کار می‌رود.
•مقاومتِ برشیِ اسمی (Vn) از مجموعِ سهمِ بنایی (Vm) و سهمِ میلگردِ برشی (Vs) به‌دست می‌آید و محدودیت‌هایِ سقفی بر اساسِ نسبتِ Mu/(Vu·dv) دارد (درون‌یابیِ خطی برایِ نسبت‌هایِ بینِ ۰٫۲۵ و ۱٫۰).
•مقاومتِ اسمیِ لهیدگیِ بنایی از حاصل‌ضربِ مساحتِ لهیدگی در ۰٫۸۰f'm محاسبه می‌شود؛ مساحتِ لهیدگی برایِ بارهایِ متمرکز سقفِ مشخصی دارد که در بندِ ۸-۴-۶-۲-۳-۳ تعیین شده است.
ضرایبِ کاهشِ مقاومت و حداکثرِ میلگردهایِ کششیِ خمشی
•جدولِ ۸-۴-۲ ضرایبِ کاهشِ مقاومت (φ): پیچِ مهار (جاری‌شدنِ فولادِ پیچ) φ=۰٫۹؛ پیچِ مهار (سایرِ شکست‌ها) φ=۰٫۵؛ اعضایِ بناییِ مسلح تحتِ لهیدگی φ=۰٫۶؛ اعضایِ بناییِ مسلح تحتِ خمش/محوری/ترکیب φ=۰٫۹؛ اعضایِ بناییِ مسلح تحتِ برش φ=۰٫۸.
•برایِ عضوِ خمشیِ بنایی، حداکثرِ میلگردِ کششیِ خمشی با فرضِ توزیعِ خطیِ کرنش محاسبه می‌شود: کرنشِ دورترین میلگردِ کششی معادلِ ۱٫۵ برابرِ کرنشِ تسلیم، و کرنشِ فشاریِ حداکثرِ بنایی مطابقِ بندِ ۸-۴-۶-۱ (۰٫۰۰۳۵/۰٫۰۰۲۵).
•برایِ دیوارِ برشیِ بناییِ مسلحِ تحتِ نیرویِ درونِ‌صفحه (با نسبتِ لاغریِ مشخص)، توزیعِ کرنش باید متناظر با کرنشِ دورترین میلگردِ کششیِ معادلِ ۴ برابرِ کرنشِ تسلیم در نظر گرفته شود — سخت‌گیرانه‌تر از حالتِ خمشیِ معمولی، به‌دلیلِ نیازِ به شکل‌پذیریِ بیشتر در دیوارِ برشی.
جدولِ مرورِ سریع
حداکثر کرنشِ فشاریِ بنایی (آجرِ رسی / بلوکِ سیمانی)۰٫۰۰۳۵ / ۰٫۰۰۲۵
ضریبِ توزیعِ تنشِ یکنواختِ بلوکِ فشاری۰٫۸۰ f'm، تا عمقِ ۰٫۸ فاصله تا محورِ خنثی
φ برایِ خمش/محوری/ترکیب در بناییِ مسلح۰٫۹
φ برایِ برش در بناییِ مسلح۰٫۸
φ برایِ لهیدگیِ بنایی۰٫۶
φ برایِ جاری‌شدنِ فولادِ پیچِ مهار / سایرِ شکست‌ها۰٫۹ / ۰٫۵
کمترین مقاومتِ خمشیِ اسمیِ مجاز در طولِ عضوحداقل یک‌چهارمِ حداکثرِ مقاومتِ خمشیِ اسمی
کرنشِ فرضیِ میلگردِ کششی برایِ حداکثرِ میلگردِ خمشی (عضوِ خمشی)۱٫۵ برابرِ کرنشِ تسلیم
کرنشِ فرضیِ میلگردِ کششی برایِ حداکثرِ میلگردِ خمشی (دیوارِ برشی)۴ برابرِ کرنشِ تسلیم
برو به آزمونِ همین فصل