مطالعه و خودآزمونِ مباحث‹مبحث ۸ — طرح و اجرای ساختمان‌های با مصالح بنایی‹کلیات، بارگذاری و تحلیل ساختمان بنایی مسلح‹درسنامه
مبحث ۸ — طرح و اجرای ساختمان‌های با مصالح بنایی
درسنامه — کلیات، بارگذاری و تحلیل ساختمان بنایی مسلح
خلاصه‌یِ بندهایِ ۸-۴-۱، مستقیماً از متنِ رسمیِ مبحث.
تعریف، محدوده‌یِ کاربرد و مصالح
•ساختمانِ بناییِ مسلح، ساختمانی بنایی است که اعضایِ سازه‌ای‌اش (دیوار، تیر، ستون، جرز) با میلگردهایِ فولادیِ درونِ هسته‌یِ بتنی یا درونِ حفره‌هایِ واحدهایِ بناییِ سوراخ‌دار (پرشده با ملات/دوغاب) مسلح می‌شوند؛ سقفِ آن می‌تواند تیرچه‌بلوک، طاق‌ضربی، بتنِ‌آرمه، کامپوزیت یا هر سقفِ مناسبِ دیگر باشد.
•حداکثر ارتفاعِ ساختمان‌هایِ بناییِ مسلح، ۱۵ متر از ترازِ پایه یا حداکثر ۵ طبقه با احتسابِ زیرزمین است.
•مصالحِ مصرفی باید با کلیه‌یِ مقرراتِ مبحثِ پنجم و فصلِ دوم و چهارمِ همین مبحث مطابقت داشته باشند.
•در این فصل، ضوابطِ طراحی به روشِ مقاومتِ نهایی ارائه شده است؛ طراحی به روشِ تنشِ مجاز نیز بر مبنایِ پیوستِ ۸-پ-۲ مجاز است.
بارگذاری
•بارهایِ طراحی باید منطبق بر مبحثِ ششم و ضوابطِ این بخش محاسبه شوند؛ کاهشِ سربار نیز طبقِ مبحثِ ششم مجاز است.
•طراحی باید ساختمان را علاوه بر بارهایِ ثقلی، در برابرِ بارهایِ جانبی (باد و زلزله) و تغییرشکل‌هایِ ناشیِ از آن‌ها مقاوم کند؛ مسیرهایِ بار برایِ انتقال به زمین باید پیوسته و دارایِ مقاومت/سختیِ کافی باشند.
•ضریبِ رفتار برایِ ساختمانِ بناییِ مسلح جهتِ طراحی به روشِ مقاومتِ نهایی برابرِ چهار (R=4) است.
•تغییرمکانِ نسبیِ طبقه، اختلافِ تغییرمکانِ افقیِ مرکزِ جرمِ کف و سقف در هر طبقه است؛ در نامنظمیِ پلان، بیشترین اختلافِ تغییرمکانِ لبه‌یِ ساختمان ملاک است. تغییرمکانِ نسبیِ مجازِ طبقه برایِ دیوارِ طره‌ای و دوسر‌گیردار، به‌ترتیب ۰٫۰۱ و ۰٫۰۰۷ است؛ اگر دوره‌یِ تناوبِ طبیعیِ ساختمان ≥ ۰٫۷ ثانیه باشد، این مقادیر باید ۲۰٪ کاهش یابند.
•ضریبِ افزایشِ تغییرمکان برایِ ساختمانِ بناییِ مسلح، برابرِ ۳٫۰ منظور می‌شود.
•در ترازِ هر طبقه، حداقل ۸۰٪ سختیِ جانبیِ طبقه باید توسطِ دیوارهایِ باربرِ برشی تامین شود.
تحلیل و مدل‌سازیِ سازه‌ای
•تحلیلِ ساختمانِ بناییِ مسلح می‌تواند با مدل‌هایِ سازه‌ایِ ساده‌شده، به‌روشِ دستی یا با نرم‌افزارهایِ معتبر انجام شود؛ مدلِ سازه‌ای از اعضایِ میله‌ای، صفحه‌ای و سه‌بعدی تشکیل می‌شود.
•عضوِ میله‌ای: یکی از ابعادش (طول/ارتفاع) به‌مراتب بزرگ‌تر از دو بعدِ دیگر باشد (مانندِ تیر و ستون). عضوِ صفحه‌ای: ضخامتش به‌مراتب کوچک‌تر از دو بعدِ دیگر باشد (مانندِ دال، دیوار، جرز/تیرتیغه و پوسته). عضوِ سه‌بعدی: هیچ‌یک از ابعادش اختلافِ قابلِ‌ملاحظه‌ای با دو بعدِ دیگر ندارد.
•دال، عضوِ صفحه‌ای‌ای است که علاوه بر بارهایِ ثقلی می‌تواند بارهایِ جانبی را با عملکردِ دیافراگمی انتقال دهد؛ دیوار، عضوِ صفحه‌ای‌ای است که بارهایِ ثقلی و جانبیِ درونِ‌صفحه و خارج‌ازصفحه را تحمل می‌کند.
•در تحلیل، تمامِ تلاش‌ها با فرضِ خطی‌بودنِ رفتارِ مصالح و کوچک‌بودنِ تغییرشکل‌ها، بر اساسِ تئوریِ ارتجاعی تعیین می‌شوند؛ این روش در انواعِ ساختمان‌هایِ بنایی و در طراحی به روشِ مقاومتِ نهایی کاربرد دارد.
جدولِ مرورِ سریع
حداکثر ارتفاعِ ساختمانِ بناییِ مسلح۱۵ متر از ترازِ پایه، یا حداکثر ۵ طبقه با احتسابِ زیرزمین
روشِ طراحیِ اصلیِ این فصلروشِ مقاومتِ نهایی (روشِ تنشِ مجاز در پیوستِ ۸-پ-۲)
ضریبِ رفتار (R) در روشِ مقاومتِ نهایی۴
ضریبِ افزایشِ تغییرمکان (Cd)۳٫۰
تغییرمکانِ نسبیِ مجاز (دیوارِ طره‌ای / دوسر‌گیردار)۰٫۰۱ / ۰٫۰۰۷ (با کاهشِ ۲۰٪ اگر T ≥ ۰٫۷ ثانیه)
حداقلِ سهمِ دیوارهایِ برشی از سختیِ جانبیِ هر طبقه۸۰٪
سه نوعِ عضوِ سازه‌ای در مدلِ ساده‌شدهمیله‌ای، صفحه‌ای، سه‌بعدی
مبنایِ تحلیلتئوریِ ارتجاعی با فرضِ رفتارِ خطیِ مصالح و تغییرشکلِ کوچک
برو به آزمونِ همین فصل